شب زفاف

دل نوشته

شب زفاف

دل نوشته

بوسه را بر نمی تابد

بوسه را بر نمی تابد

نشانه دوستی است

نشانه وفاداری

نشانه عشق

زندگی هدیه بوسه است

و شیطان سیلی را دوست دارد

و بدی را و زشتی را

بوسه نشانه وصل است

قناری صبح بوسه را می خواند

و گل با بوسه افتاب می رقصد

و خدا نهایت بوسه است

من رنگ را دوست دارم

من رنگ را دوست  دارم

هر چی رنگی خیلی قشنگه

رنگه که ادمو شاد می کنه

دل  ادمو روشن می کنه

رنگین کمانو  می بینی

بهار که می اد

ابرها که می ان

یه دفعه اسون بهم می ریزه

بارونه که می باره

و رنگین کمونه که اسمونو را طاق نصرت می زنه

اما تو دل من هیچ رنگین کمونی نیست

سیاهیه که برای خودش تاب می خوره

اخه من دل من خونیه

رنگی نداره

من رنگها را دوست دارم

پاییزو می بینی چقدر زیباست

بهار که حرف نداره

با گلای رنگی

اما دل من که بهاری نیست

می خوام  شاد باشم

این ادمهایی که دور و  برت اند

مگه میزارن

ذاتشون کثیفه

من اسمون را دوست دارم

رنگ ها را  دوست دارم

دلهای رنگی را دوست دارم

خدا می دونه من کارشون ندارم

نمی دونی چه نازی می کرد

نمی دونی چه نازی می کرد

گل نازی که از دل زمستون اومده بود

هزار هزار در اومده بودند

 با گل برگ های ابی روشن

و منم دلم ابی بود

 و بارانی که دلم را روشن  کرده بود